یادمان باشد معتاد یک بیمار است و اعتیاد یک بیماری

صفحه در حال بارگذاری است!
لطفا کمی صبر کنید...

**اعتیاد جرم است یا بیماری؟؟؟**

ال.اس.دي (LSD)

ال.اس.دي (d-lysergic acid diethylamide) با نام‌هاي اسيد، حبه قرص، سفر، قطه‌هاي ريز، شيشه پنجره، آسمان آبي، كاغذ خشك كن.كه در سال 1943 توسط آلبرت هافمن كشف شد، قوي‌ترين ماده توهم زايي است كه تاكنون شناخته شده است. تأثيرات رفتاري آن حتي با دوز 20 ميكروگرم هم ديده شده است.

اين ماده در دهه 1960 شهرت خاصي پيدا نمود و به مرور زمان از استعمال آن توسط مردم كاسته شد ليكن در دهه 1990 مجدداً در ميان دبيرستانيها و دانشجويان شهرت پيدا كرد واين ماده بعنوان ابزار جنبش ضد فرهنگ در غرب مورد استفاده قرار گرفت.

LSD ، دارويي است كه احساس شخص را نسبت به جايي كه در آن است مختل مي‌كند و اگر زياد مصرف شود باعث ايجاد توهم مي‌شود. ال.اس.دي از قارچي كه بر روي چاودار يا ساير غلات رشد مي‌كند؛ به دست مي‌آيد. ولي به طور مصنوعي هم ساخته مي‌شود. مقدار كم ال.اس.دي براي مصارف پژوهشي به طور قانوني تهيه مي‌شود و بيشتر به صورت قرص، كپسول و مايع در آزمايشگاههاي غيرقانوني براي پخش در خيابان‌ها توليد مي‌شود (گاهي به صورت يك ورقه ژلاتين يا يك قطعه كاغذ خشك كن كه هر مربع آن يك دوز است).

دوره حداكثر مصرف آن در اواخر دهه 60 و اوايل دهه 1970 در اوج هيپي‌گري بوده است. LSD در كبد متابوليزه مي‌شود و نيمه عمر آن در بدن تقريباً 2 ساعت است. متابوليت هاي آن اثرات روانگردان ندارند.

استفاه پزشكي

درحال حاضر اين دارو هيچ‌گونه استفاده پزشكي ندارد. گرچه در دهه 1950 اين دارو (بنام Delgsid) توسط برخي روانپزشكان براي درمان احساسات سركوب شده مورد استفاده قرار مي‌گرفت. سازمان سيا (CIA) نيز آزمايشات خود را بر روي انسان بصورت مخفيانه جهت بازپرسي از متهمان انجام داد. در سال 1966 استفاده از اين ماده در آمريكا بدليل پيامدهاي بهداشتي و درماني آن ممنوع اعلام شد.

اثرات مصرف (LSD)

اثرات مصرف LSD مي‌تواند غير قابل پيش‌بيني باشد. اين اثرات به ميزان مصرف، شخصيت مصرف كننده و در موارد اندكي به محيط و محل مصرف LSD بستگي دارد. معمولاً تأثيرات آن 30 تا 60 دقيقه پس از مصرف ظاهر مي‌شود و 6 تا 12 ساعت به طول مي‌انجامد. 4 ساعت اول كه بيشترين تأثير LSD وجود دارد؛ يك Trip ناميده مي‌شود. مقدار معمول خياباني LSD از 50 تا 300 ميكروگرم است كه به همين علت مي‌توان LSD را بر روي كاغذ خشك كن يا پشت تمبرهاي پستي نيز قرار داد.

يكي از اثرات LSD ايجاد تغييرات هيجاني و حسي در مصرف كننده است. اين تغييرات بيشتر از علايم فيزيكي مصرف است. معمولاً شخص مصرف كننده ابتدا دچار هيجان‌ها و احساسات شديد و متفاوتي مي‌شود و يا احساسات و هيجانات او به سرعت تغيير مي‌كند.

اگر مصرف LSD بيشتر شود؛ مصرف كننده دچار توهمات بصري لذت بخشي مي‌شود. درك مصرف كننده از زمان و از خودش تغيير مي‌كند. گاه ممكن است به نظر برسد حواس پنج گانه با هم مخلوط شده‌اند. حس لامسه بيشتر مي‌شود. مصرف كننده ممكن است حس كند رنگ‌ها را مي‌شنود و يا صداها را مي‌بيند. به اين حالت حس‌آميزي (Synesthesia) مي‌گويند. در بسياري افراد، اين تغييرات حواس باعث ايجاد ترس و وحشت مي‌شوند.

اگر مصرف LSD يك «سفر خوب» باشد مصرف كننده احساس سرخوشي و پرواز مي‌كند و اگر يك «سفر بد» باشد، مصرف كننده دچار حس بدي مي‌شود. معمولاً اثرات مصرف LSD پس از 12 ساعت رو به تحليل مي‌رود.

تأثيرات فيزيكي اوليه انگشت شمارند و شامل سرگيجه، بي حسي، خستگي، ضعف عضلات و لرزش، رفلكس‌هاي سريع، افزايش فشار خون، ضربان قلب و دماي بدن، آسيب ديدن مهارت‌هاي حركتي (اختلال تعادل)، تهوع و تشنج مي‌شوند.

مهم‌ترين علايم فيزيكي آن قهقهه‌هاي ناگهاني است. اين قهقهه‌ها ممكن است در برابر اتفاقاتي كه معمولاً خنده دار نيستند؛ پيش بيايد و اغلب هم قابل كنترل نيستند. تغييرات مهم در قوه درك، فكر و خلق با فاصله زماني اندكي پس از اثرات فيزيكي ظاهر مي‌شوند:

- توهمات ديداري و شنيداري واضح كه مصرف كننده از غير واقعي بودن آن آگاه است.

- دچار نقصان شدن درك زمان، فواصل و وزن (احساس معلق بودن با تحت فشار بودن) و فاصله بين اشياي محيط. اين مسئله به برخي از افراد نوعي احساس يگانگي با محيط (uniqamystica) مي‌بخشد؛ در حالي كه برخي ديگر را دچار وحشت مي‌كند.

- درآميختگي احساسات كه اغلب به صورت شنيدن رنگ‌ها و ديدن صداها توصيف مي‌شود.

- كاهش كنترل بر روي روند افكار كه باعث تركيب خاطرات با واقعيت مي‌شود يا به چيزهاي كم اهميت معناهاي بزرگي مي‌بخشد.

- احساس پيشرفت و موفقيت در موضوع‌هاي واقعي شايع است. جدا كردن يك موضوع از ديگري و خود از ديگران مشكل مي‌شود و زوال شخصيت پيشرفت مي‌كند.

- LSD به سرعت از طريق دستگاه گوارش جذب مي‌شود و به همه بافت‌ها از جمله مغز مي‌رسد.

- پس به طور كلي تأثيرات ادراكي آن، تغييرات حواس به خصوص بينايي و شنوايي بوده و تأثيرات رواني هم شامل تغيير خلق، احساسات خيال گونه، تغيير در تشخيص زمان و زوال شخصيت مي‌شود.

- با مصرف LSD ابتدا تأثيرات جسمي‌و سپس تغييرات بينايي و تقويت صداها ايجاد شده و اجسام به شكل ديگري ديده مي‌شوند. در ميان اين تأثيرات توهم‌ها نادر بوده ولي تصورات خيال گونه وقتي كه چشم ها بسته هستند تقويت مي‌شوند.

اثرات جانبي مصرف LSD

اثرات جانبي مصرف LSD عبارتند از: گشادي مردمك چشم‌ها، بالا رفتن دماي بدن، افزايش فشار خون و ضربان قلب، عرق كردن، كم اشتهايي، بي خوابي، خشكي دهان و لرزش.

تجربه‌هاي ناخوشايندي كه اغلب مصرف كنندگان LSD آنها را تجربه مي‌كنند جدي بوده و عبارت‌اند از: احساسات و افكار وحشت انگيز، ترس از دست دادن كنترل خود، ترس از ديوانگي و مرگ، نااميدي.

بازگشت‌ها يك ناهنجاري عادي مصرف LSD است كه هنگام عدم مصرف شخص مصرف كننده پديد مي‌آيند. بازگشت‌ها ممكن است ناگهاني و اغلب بدون هيچ پيش درآمدي باشند و ممكن است چند روز يا حتي چند سال پس از مصرف به وجود بيايد. بازگشت‌ها تصاويري خيالي هستند كه از رنگ‌هاي بي شكل تا توهمات وحشت انگيز را در بر مي‌گيرند. اگر در مصرف LSD زياده‌روي شود، باعث بروز سايكوز درازمدت مانند اسكيزوفرني شده و گاهي توليد افسردگي شديد هم مي‌كند.

مصرف بيش از اندازه (Overdose)

موجب ميدرياز، افزايش فشار خون خفيف، تپش قلب (تاكي‌كاردي) و ندرتاً افزايش دماي بدن (هيپرترمي‌) و از نظر رفتاري استعمال كننده ممكن است درونگرا و يا مضطرب شود. تأثيرات نامطلوب غالباً در افراد تازه كار يا افرادي كه اشتباهاً LSD مصرف نموده‌اند حادث مي‌شود.

نكاتي ديگر درباره LSD

برخي گمان مي‌كنند LSD به ان دليل كه مانند ديگر مواد (مثل كوكايين، آمفتامين، هرويين، الكل و نيكوتين) در ابتدا ايجاد وسوسه مصرف خيلي زيادي نمي‌كند، يك ماده اعتياد آور نيست و مصرف كننده‌ها بيشتر اوقات مي‌توانند هر موقع كه بخواهند مصرف خود را كم يا قطع كنند؛ در حاليكه LSD نيز مانند ديگر مواد اعتياد آور به مرور ايجاد تحمل كرده و وسوسه مصرف نيز ايجاد مي‌كند و در نتيجه مصرف كننده‌ها مجبورند ميزان مصرف خود را افزايش دهند تا به حالت خلسه‌اي كه قبلاً تجربه كرده‌اند، دست يابند. براي بعضي مصرف كننده‌ها، LSD عواقب خطرناك‌تري نيز مي‌تواند در پي داشته باشد. افزايش تحمل در مصرف LSD ، و اثرات جانبي حاصل از مصرف آن، دلايل خوبي هستند كه بايد از آنها پرهيز نمود.

سميت مرگ آور LSD خيلي كم است؛ به طوري كه مقدار مرگ‌آور آن براي انسان احتمالاً 200 تا 300 برابر دوز مؤثر 30 تا 100 (۱۹۹۳ Goble) mcg. گزارش‌هاي مرگ در اثر مصرف بيش از حد بسيار نادر است. تعدادي گزارش از افرادي وجود دارد كه مقدار بسيار زيادي LSD (مثلاًmg ۴۰/۰۰۰) مصرف كرده‌اند و زنده مانده‌اند.

ممكن است از 12 تا 24 ساعت بعد از Trip، كمي‌دمغي و خستگي احساس شود و تا از بين رفتن اين بي‌حوصلگي، هوس فوري ايجاد نمي‌شود. معمولاً يك Trip فرد را تا مدتي سير و اشباع مي‌كند. عملكرد شغلي و اجتماعي فرد نيز با مصرف LSD افت پيدا خواهد كرد. خاطرات وقايع افتاده در طول مدت Trip كاملاً روشن است.

نقش خانواده در ارتباط با بيماري اعتياد

نقش‌ خانواده در ارتباط با بیماری اعتیاد

باید توجه داشت که بهره‌مندی کودکان و نوجوانان از کانون خانوادگی با فضایی سرشار از صمیمیت، محبت و عطوفت و بنای روابط بین دو همسر با فرزندان بر پایه اخلاق و معنویت و اتخاذ شیوه‌های مبتنی بر معنویت دینی و عقلی در تربیت آنان از ضروریات اولیه در رشد و بالندگی شخصیتی و معنوی فرزند در خانواده است.

www.joksms.tk

به ادامه مطلب مراجعه فرماييد.

ادامه مطلب ...

الكل ، توتون و قهوه

الكل ، توتون و قهوه (Neglected Invisible Drugs)

داروهاي نامريي يا فراموش شده ـ كه اصطلاحاً در مورد الكل، توتون و قهوه به كار برده مي‌شود ـ در واقع به سه گروه از موادي اطلاق مي‌گردد كه به طور گسترده‌اي مورد مصرف عموم قرار مي‌گيرند، ولي اكثريت قريب به اتفاق مصرف‌كنندگان تشخيص نمي‌دهند و يا غفلت مي‌كنند كه اين مواد جزو داروها و مواد اعتيادآور هستند. اين مواد شامل موارد زیر می‌باشند:

الف) الكل اتانول يا الكل اتيليك (Ethylic Alcohol)

ب) توتون و دخانيات (نيكوتين)

ج) قهوه (كافئين) (Coffee-Caffeine)

محرك‌ها

اين گروه از داروها به عنوان محرك، ايجاد كننده هيجان و انرژي است و موجب تحريك فعاليت سلسله مركزي اعصاب مي‌گردد. اين داروها معمولاً براي افزايش هشياري، ايجاد تحمل زياد براي بيدار ماندن به مدتي طولاني، جهت كاهش اشتها و ايجاد احساس نشاط به كار مي‌رود. اين گروه داروها در پزشكي مصرف محدودي دارند.

محرك‌ها مي‌توانند ايجاد وابستگي شديد رواني كنند. به طور مثال وابستگي كه به وسيله (كراك) ايجاد مي‌شود، سريع‌ترين و قوي‌ترين وابستگي است كه معتاد حتي نمي‌تواند براي مدت كوتاهي آن را كنار بگذارد و بايد مرتباً در حال استعمال آن باشد. مشهورترين مواد و تركيبات اعتياد آور اين گروه، آمفتامين‌ها و فرآورده‌هاي كوكا است.

چسب و مواد فرار (مواد استنشاقي)

فرارها در بسياري از محصولات صنعتي مانند چسب‌هايي كه سريع خشك مي‌شوند، سوختني‌هايي مثل بنزين، حلال‌ها مانند استون و تينر رنگ و مواد پاك كننده يافت گردد. مواد فرار پس از استنشاق از طريق شش‌ها وارد عروق مي‌شوند و سپس به ديگر اندام‌هاي بدن به خصوص مغز و كبد مي‌رسند. معمولاً پس از مصرف اين مواد، به فرد احساس سرخوشي، سبك حالي، بي باكي و بي پروايي دست مي‌دهد و خيال‌ها روشن و واضح مي‌شوند.

تنفس، ضربان قلب و ديگر اعمال بدن به كندي مي‌گرايد. اگر مصرف كننده با قوطي پلاستيكي آن را از طريق بيني و دهان استنشاق كند، مرگ ناشي از خفگي ممكن است پيش آيد، استنشاق و تنفس مداوم فرارها و چسب موجب آسيب به كبد و كليه، پريدگي رنگ پوست، احساس ضعف و بي‌حالي، عدم توانايي تفكر صحيح، لرزش، عطش زياد، كاهش وزن، تحريك‌پذيري، افكار پارانوئيدي، حالات تهاجمي و دشمني مي‌گردد. در مصرف طولاني استنشاق بنزين، ميزان سرب خون را بالا مي‌برد.

مصرف دائمي و مكرر موجب تحمل و نياز فرد به افزايش مصرف براي ايجاد اثر مطلوب مي‌گردد و مي‌تواند وابستگي رواني و جسمي ايجاد كند. علائم و نشانه‌هاي ترك عبارتند از احساس سرما، لرزش بدن، توهمات، سردرد، دردهاي شكمي، گرفتگي و اسپاسم عضلاني.

آرام‌بخش‌ها

آرام‌بخش‌ها تضعيف‌كننده سيستم مركزي اعصاب و جزو آن دسته از داروهايي هستند كه مانند مسكن‌ها و خواب‌آورها با مصرف كم آنان ايجاد حالت آرامش مي‌نمايد. اندازه مصرف زيادشان مي‌تواند اثراتي مشابه مسكن‌ها و خواب‌آورهاي قوي از جمله بيهوشي و كما داشته باشد. به ندرت مصرف بيش از حد آن ايجاد خطرات جدي مي‌نمايند مگر اينكه همراه با ديگر داروها و مواد مورد استفاده قرار گيرد. آرام‌بخش‌ها به طور معمول براي ناراحتي‌هاي خفيف رواني از جمله عصبانيت، اضطراب، بي‌خوابي و همچنين شل كردن عضلات به كار مي‌روند. شناخته شده‌ترين داروهاي اين گروه ديازپام (Diazepam)، كلردياز پوكسايد، اگزازپام و مپروبامات مي‌باشند.

سستي‌زاها

سستي‌زاها (مسكن‌ها ـ خواب‌آورها)

شامل آن گروه داروها و مواردي است كه موجب كندي فعاليت سلسله اعصاب مركزي مي‌گردد و بر شعور و حس هوشياري فرد اثر مي‌گذارد. اين گروه داروها معمولاً به عنوان مسكن براي برطرف كردن درد يا ايجاد خواب و آرامش، از بين بردن كشش‌ها و اضطراب و عصبانيت مورد استفاده قرار مي‌گيرد. اندازه مصرف زياد آن ايجاد مسموميت شديد، بيهوشي (كما) و سرانجام مرگ مي‌كند. اين مواد در اثر مصرف مداوم و منظم ايجاد وابستگي مي‌نمايند. شاخص‌ترين دسته از اين گروه را باربيتوريك‌ها تشكيل مي‌دهند. باربيتوريك‌ها شامل داروهاي زير مي‌باشند:

سكونال، فنوباربيتال، آميتال (آمورباربيتال)، متاكوالن (ماندراكس)، توينال (سكوباربيتال)،گلوتيتميد (دوريدن)، ميتي پريلون، پلاسيدين ، فلوراز پام، الكل (جزو گروه داروهاي نامريي آورده شده است).

مواد مخدر

اين مواد كندكننده فعاليت‌هاي سيستم اعصاب مركزي، جزو گروه مواد سستي‌زا، مسكن درد و شديداً اعتيادآور مي‌باشند. معمولاً ايجاد حالت سرخوشي و نشاط مي‌كنند. برخي از اين مواد به صورت طبيعي وجود دارند، مانند ترياك كه از بوته خشخاش بدست مي‌آيد. بقيه به طور مصنوعي و شيميايي در آزمايشگاه‌ها ساخته مي‌شود. برخي از مخدرها مانند كديين ارزش استفاده پزشكي و درماني دارند، ولي مصرف بي‌رويه و نابجاي آنها بدون تجويز پزشك، خطراتي را به دنبال دارد. به علت اينكه مصرف اين گونه مواد مشكلات جدي فردي و اجتماعي را موجب مي‌گردد، اين داروها تحت كنترل شديد قانوني مي‌باشند.

مواد مخدر افيوني و تركيبات آن عبارتند از:

الف) تريـــاك ب) كديين

پ) مرفين ت) هروئين

ث) متادون ج) پتيدين (دمرول)

چ) پيركدان ح) ديلاوديد

خ) دارون د) ديفن اكسيلات (لوموتيل)

ذ) هيدرو مرفين ر) هيدرو كديين

و كليه داروهايي كه هيدروكديين دارند.

كانابيس يا شيره گياه شاهدانه

كانابيس يا شيره گياه شاهدانه (Cannabis)

علت اينكه فرآورده‌هاي گياه شاهدانه را جداگانه مي‌آوريم، اين است كه اين مواد به مقدار كم يا زياد در گروه‌هاي توهم‌زا، سستي‌زا و محرك قرار مي‌گيرند، و اين فرآورده‌ها به طور كلي بر روي سيستم مركزي اعصاب اثر مي‌گذارند.

عمده اين مواد عبارتنداز:

الف) ماري جوانا

ب) حشيش

ج) تي. اچ. سي (T.H.C)

توهم زاها (Hallucinations)

توهم‌زاها (Hallucinations)

تمدنهاي بزرگ نمونه‌هاي فراواني از استعمال موادي كه ايجاد توهم مي‌كنند عرضه داشته‌اند. مصرف قارچ‌هاي توهم‌زا در مراسم مذهبي در آمريكا، مصرف قارچ‌هاي مخدر و .... توسط ساحران در آسيا و استعمال بعضي گياهان براي جادوگري در اروپا نمونه‌هاي اندكي است از مواد متنوع و سنتي توهم‌زا، ولي اكنون اصطلاح توهم‌زا بيشتر به موادي اطلاق مي‌شود كه شامل (اسيد ليسرژيك) بوده و داراي اثرات انبساط خاطر مي‌باشند، مانند DMT , STP , LSD.

مواد توهم‌زا مجموعه ناهماهنگ و غيرمتجانس از موادي را تشكيل مي‌دهد كه به گروه‌هاي متنوع شيميايي و دارويي تعلق دارند، تبليغات در مورد سوء استفاده اين مواد و اثرات ناشي از آن منجر به كنترل بين‌المللي بسياري از انواع آن شده است.

اين گروه از داروها به عنوان تضعيف يا تحريك‌كننده سيستم مركزي اعصاب مورد استفاده قرار مي‌گيرد.

مهمترين اثر آنها ايجاد تغييرات اساسي در حالات عاطفي، رفتاري، خلقي، و رواني فرد است. ايجاد حالات توهمي سمعي و بصري و تصورات موهوم كه اغلب شبيه به رؤياها و يا كابوس‌هاي شبانه است، از جمله ديگر اثرات اين گروه داروها مي‌باشد.

توهم زاها برخي اوقات بنام (داروهاي سايكوتو ميمتيك يا سايكدليك يا هلوسينوژن ناميده مي‌شوند.)

شناخته شده‌ترين و رايج ترين نوع داروهاي اين گروه ال. اس. دي است.

داروهاي توهم زا عبارتند از:

1. ال.اس.دي (LSD)

2. پي.سي.پي (PCP)

3. ام.دي.آ (MDA)

4. پي.ام.آ (PMA)

5. تي.ام.آ (TMA)

6. دي.ام.تي (DMT)

7. اس.تي.پي (STP) = دي.او.ام (DOM)

8. مسكالين يا پيوت Mescaline - Peyote

9. سيلوسين و سيلوسيبين Psilocin – Psilocybin