بر اساس اعلام وزارت بهداشت، تاكنون يكهزار و 709 ايراني به علت ابتلا به ايدز جان خود را از دست داده‌اند كه از اين تعداد يكهزار و 647 نفر مرد و 62 نفر زن هستند. بر اساس تعداد موارد ابتلا به HIV بر حسب جنس و سن در ايران تا اول مهرماه 85، مردان ايراني رده سني 25 تا 34 سال با 4 هزار و 2 مبتلا بيشترين گروه درگير و آلوده به ويروس HIV هستند كه به ترتيب مردان گروه سني 35 تا 44 سال و 45 تا 54 ساله در رده‌هاي بعدي شيوع به لحاظ آلودگي به ويروس ايدز قرار دارند. بر اساس موارد ابتلا به HIV / ايدز برحسب جنس و راه انتقال در ايران تا ابتداي مهرماه جاري، راه انتقال 8 هزار و 849 فرد مبتلا بهHIV / ايدز در ايران اعتياد تزريقي است (راه انتقال 6/64 درصد موارد) بوده و راه انتقال نامشخص (8/25 درصد)، راه انتقال تماس جنسي (4/7 درصد)، دريافت خون و فرآورده‌هاي خوني (8/1 درصد) و مادر به كودك (5/0 درصد) راه‌هاي انتقال HIV و ايدز در كشور گزارش شده است. تخمين زده مي‌شود که روزانه بيش از 40 نفر در ايران به ويروس ايدز مبتلا مي‌شوند و تعداد افراد مبتلا در ايران رقمي حدود 70 الي 80 هزار نفر مي‌باشد. رشد بيماري نگران كننده است به طوري كه تعداد موارد ثبت شده طي دو سال گذشته دو برابر شده است. ايدز فقط بيماران و نزديكان آنان را درگير نمي‌كند، بلکه آثار اقتصادي و اجتماعي آن (تحميل هزينه‌هاي سنگين به سيستم‌هاي بهداشتي ـ درماني، از دست رفتن نيروي كار به علت ناتواني و مرگ در نتيجه فقيرتر شدن كشورهاي فقير، افزايش كودكان بي سرپرست و افراد بي خانمان و ...) همه‌ي بخشهاي جامعه را درگير مي‌كند، در عين حال كه هيچ قشري از جامعه از خطر ابتلا مصون نيست.

ايدز در بستر فقر و نابرابريهاي اجتماعي؛ از جمله تبعيض و خشونت عليه زنان و كودكان و به حاشيه راندن گروههاي اجتماعي خاص رشد مي‌كند. مبارزه با آن، جدا از مبارزه با زمينه‌هاي گسترش آن نيست و جز با مشاركت گسترده‌ي بخش‌هاي مختلف: دولت‌ها، سازمانهاي بين‌المللي و جامعه‌ي‌ مدني ممكن نمي‌باشد.

      اطلاعات اوليه در مورد اچ­آی وی (ايدز)